Beste lezer,
Dit is 2023, waarin niet meer onder ons:
| Ω Burny Bos | [Sc, P, A] Mijn Vader woont in Rio | Het Zakmes | Abeltje | Minoes | Ja Zuster, Nee Zuster | Pluk van de Petteflet | Het Paard van Sinterklaas | Kapsalon Romy |
| Ω Edward R. Pressman | [P] Sisters | Badlands | Phantom of the Paradise | Paradise Alley | Conan the Barbarian | Crime Wave | True Stories | Wall Street | Bad Lieutenant | American Psycho |
| Ω Ryuichi Sakamoto | [M, A] Merry Christmas, Mr. Lawrence | The Last Emporer | The Sheltering Sky | "Wild Palms" | The Revenant | Monster |
| Ω Owen Roizman | [C] The French Connection | The Heartbreak Kid | The Exorcist | The Taking of Pelham One Two Three | Three Days of the Condor | Network | Straight Time | Tootsie | The Addams Family |
| Ω Bill Butler | [C] The Rain People | The Conversation | Jaws | Demon Seed | Capricorn One | Grease | Rocky II | Biloxi Blues | Hot Shots! | Frailty |
| Ω John Bailey | [C] American Gigolo | Ordinary People | Cat People | The Big Chill | The Accidental Tourist | Groundhog Day | In the Line of Fire | As Good as It gets |
| Ω William Friedkin | [R] The French Connection | The Exorcist | Sorcerer | Cruising | To Live and Die in L.A. | Killer Joe |
| Ω Terence Davies | [R] Distant Voices, Still Lives | The Long Day Closes |
| Ω Aldo Lado | [R] Short Night of Glass Dolls | Who Saw Her Die? |
| Ω Kenneth Anger | [R] Fireworks | Inauguration of the Pleasure Dome | Lucifer Rising |
| Ω Gina Lollobrigida | [A] Fanfan la Tulipe | Pane, Amore e Fantasia | Solomon and Sheba | La Morte ha fatto l'Uovo |
| Ω Julian Sands | [A] The Killing Fields | A Room with a View | Naked Lunch | Boxing Helena |
| Ω Raquel Welch | [A] Fantastic Voyage | One Million Years B.C. | Bedazzled | The Three Musketeers |
| Ω Richard Belzer | [A] Fame | "Homicide: Life on the Street" | "Law & Order" | "The X-Files" | "The Wire" |
| Ω Melinda Dillon | [A] Close Encounters of the Third Kind | F.I.S.T. | A Christmas Story | Magnolia |
| Ω Tom Sizemore | [A] Lock Up | Strange Days | Heat | Saving Private Ryan | Bringing out the Dead | Black Hawk Down |
| Ω Tina Turner | [A] Tommy | Mad Max Beyond Thunderdome |
| Ω Robert Blake | [A] Tucson Raiders | In Cold Blood | Electra Glide in Blue | Busting | "Baretta" | Lost Highway |
| Ω Johan Leysen | [A] Het Meisje met het Rode Haar | Gebroken Spiegels | Sailors don't Cry | Felice… Felice… | Grimm | Glückauf | Onder de Blote Hemel |
| Ω Barry Humphries | [A] Bedazzled | "Dame Edna's Hollywood" | Finding Nemo | Mary & Max |
| Ω Treat Williams | [A] Hair | 1941 | Prince of the City | Once upon a Time in America | Deep Rising |
| Ω Glenda Jackson | [A] Women in Love | The Music Lovers | Sunday Bloody Sunday | Mary, Queen of Scots |
| Ω Alan Arkin | [A] The Heart is a Lonely Hunter | Catch-22 | Glengarry Glen Ross | Little Miss Sunshine | Argo | Going in Style |
| Ω Harry Belafonte | [A] Carmen Jones | Island in the Sun | Odds against Tomorrow | The Player |
| Ω Jane Birkin | [A] Blow-Up | La Piscine | Le Mouton Enragé | Death on the Nile | Evil under the Sun |
| Ω Paul Ruebens | [A] Pee-wee's Big Adventure | Flight of the Navigator | Matilda | Mystery Men | Blow |
| Ω Michael Gambon | [A] "The Singing Detective" | The Cook, the Thief, His Wife & Her Lover | Sleepy Hollow | Gosford Park | Harry Potter and ... etc. | Page Eight |
| Ω Piper Laurie | [A] The Hustler | Carrie | Children of a Lesser God | "Twin Peaks" |
| Ω Richard Roundtree | [A] Shaft | Shaft's Big Score | "Roots" | City Heat | Se7en |
| Ω André Braugher | [A] Glory | Primal Fear | "Homicide: Life on the Street" | The Mist | She Said |
| Ω Ryan O'Neal | [A] "Peyton Place" | Love Story | What's up, Doc? | Paper Moon | Barry Lyndon | The Driver |
| Ω Linda van Dyck | [A] Ciske de Rat | In de Schaduw van de Overwinning | Suzy Q | Het Schnitzelparadijs |
| Ω Tom Wilkinson | [A] Shakespeare in Love | In the Bedroom | Eternal Sunshine of the Spotless Mind | Batman Begins | Michael Clayton |
Waarin JB zowel het International Filmfestival Rotterdam (IFFR), het Toronto International Film Festival (TIFF) als het International Documentary Filmfestival Amsterdam (IDFA) bezoekt, maar Imagine Fantastic Film Festival (IFFF) moet laten schieten.
Waarin VW voor Indiana Jones plaats neemt in de wiebelende, puffende en masserende stoelen van de '4DX', en bij The Meg 2 de uitklapschermen van 'Screen X' ervaart. Beide 'sensaties' laten slechts een zeer uitwisbare indruk achter.
Waarin LePaulski dan toch eindelijk VW over de vloer krijgt om een avondje bij te kletsen, maar het jaar in mineur eindigt met een plots afscheid.
VW
For Your Eyes Only LEZERS TOP 2023
|
Nieuw-Zeelandse tiener Josh met gemixte Maori en Engelse roots voelt zich in de jaren '80 in beide culturen niet echt thuis maar wordt door toenemend racisme en opbloeiende ambitie gedwongen een kant te kiezen (een mooie metafoor voor de worsteling van Nieuw-Zeeland als natiestaat). Dat klinkt als zware kost maar dit alles is gedoopt in een luchtig komisch sausje. Helaas is dit coming-of-age verhaal niet in Europa in roulatie gegaan (ik zag hem op het Toronto film festival) maar hopelijk wordt hij nog door een streamer opgepakt.
Zwaar leunend op het gedachtegoed van Simone de Beauvoir is deze filosofische krachtpatserij ook prima te kijken als je zin hebt een leuk komisch avontuur van Barbie en Ken (en Allan). Enige dissonanten zijn de clowneske Will Ferrell en het wat saaie Barbie vs Mattel plot.
Je voelt hem aan alle kanten aankomen dus je zet je schrap, maar tegen die laatste scene is geen hart bestand. Prachtig opgebouwd en teder verhaal dat bijna volledig in het Iers-Gaelisch wordt gesproken (geen touw aan vast te knopen zonder ondertiteling).
Brendan Fraser schittert in dit Moby-Dick verhaal over zelfhaat, trauma en isolatie.
De stijl van Wes Anderson is inmiddels overbekend, maar dit is wel weer een pareltje om naar te kijken. Met een regen aan steracteurs in kleine rollen en een stortvloed aan dialogen om van te smullen.
Ook deze heeft (vooralsnog) geen release in Europa gekregen en ik betwijfel of dat nog gaat gebeuren gezien de eenzijdige kant waarmee het Palestijns-Israëlische conflict wordt getoond. Desalniettemin is het een knappe vertelling over een Palestijnse leraar die het beste probeert te doen in een onmogelijke situatie. Tijdens de Q&A in Toronto ging een Joodse meneer in de zaal vol in de tegenaanval tegen de Palestijnse makers op het podium. De moderator probeerde als een soort VN de sfeer te de-escaleren. Het conflict in het klein..
Als het op actie aankomt is Cruise de absolute koning. Van alle M:I's zat ik bij deze het meest op het puntje van mijn stoel.
8. funny pages
Wanneer je een strip van Robert Crumb probeert te verfilmen krijg je waarschijnlijk zoiets als Funny Pages. Onsmakelijk, grotesk en absurdistisch. En bovenal ontzettend grappig.
Deze liet me in totale verwarring achter, totdat ik naderhand las dat het een parabel over de Ierse burgeroorlog was en alles op zijn plek begon te vallen. Heerlijk spel van In Bruges duo Farrell en Gleeson.
Zo strak geregisseerd dat het voelt als een muziekstuk gedirigeerd door een door Lydia Tár zo verfoeide robot. Het resultaat is een even ingenieus als ingewikkeld kunstwerk dat de kijker hard laat werken..
Een vluchteling uit Syrië mijmert met zijn vader over de documentaire die hij zal maken en dat wordt dan uiteindelijk de documentaire. Even frustrerend, saai en vervelend als het leven van veel vluchtelingen zelf. Als het de bedoeling was dat gevoel over te brengen, dan was het een grandioos succes.
Deze productie uit Burkina Faso heeft een heel spannend onderwerp, namelijk de dreiging en terreur van ISIS in de Sahel. De makers weten er helaas niks meer van te maken dan een kinderlijk 'en toen, en toen, en toen' verhaaltje. Het matige acteerwerk helpt ook niet.
Zelden zo veel spectaculair saaie actie in één film gezien. Als ze het meer over-the-top hadden ingestoken had het nog wat kunnen worden. Van de ooit zo bewonderde Ben Wheatley, die met alleen ontoegankelijke arthouse zijn hypotheek ook niet kan betalen natuurlijk.
SPECIALE VERMELDINGEN 2023:
☆.) athena
Door de uitzending van zomergasten met Hoyte van Hoytema werd ik gewezen op deze Griekse tragedie in een Franse banlieue die al sinds 2022 op Netflix stond. Alleen al de moeite waard voor de fantastische choreografie tijdens de indrukwekkend lange shots.
☆.) mascotte
Unieke beleving omdat we de zogenaamde 'picture lock' versie konden zien bij de scenarioschrijver op de bank.
Met als uitgangspunt de bekende zombie survival game hebben de schrijvers iets heel moois gecreëerd. Ze kregen daarna de hele anti-woke beweging over zich heen maar ik hoop dat ze nog jaren doorgaan met dit prachtigs.
Een Britse vrouw (Emily Blunt) reist naar het wilde westen om wraak te nemen voor de dood van haar zoon. Een prachtig romantisch drama maar niet voor tere zieltjes.
Compleet van de pot gerukt script over een non die een heilige opdracht krijgt van een almachtige A.I. die Mrs. Davis wordt genoemd. Van de ene krankzinnige scène in de andere..
Bridget Everett is voor mij de ontdekking van dit jaar. Met ongekende authenticiteit speelt ze een met zichzelf en haar omgeving worstelende single vrouw in een Amerikaans stadje.
• blue eye samurai (Netflix)Prachtige vormgegeven animatie waarin op ingenieuze wijze een omdraaiing van het racisme-idee wordt neergezet. Vol symboliek en Oosterse wijsheid.
De wereld vergaat binnenkort en iedereen gaat helemaal los in buitensporig gedrag en het afvinken van de bucket list. Maar wat doe je als je een introverte en sociaal ongemakkelijke persoon bent als Carol..?
Dit jaar zag de ontknoping van deze hilarische en absurdistische vertelling over een huurmoordenaar die acteur wil worden maar zijn body-count helaas niet ziet afnemen. Glansrol voor Henry 'The Fonz' Winkler.
Keiharde spionagethriller met 'old man' Jeff Bridges, John Lithgow en twee nietsontziende rottweilers. "Anyone you send at me, I'm sending back in bags. Anyone you send at my kid, I'm sending back in pieces."
Een kleine verkeersruzie tussen een man en een vrouw escaleert in complete oorlog. Geeft antwoord op de vraag waarom iedereen tegenwoordig toch zo'n kort lontje heeft.
Het laatste seizoen van Sex Education sloeg wellicht wat door in de aandacht voor het 'anders zijn', maar al met al een prachtige serie over diversiteit en inclusie.
LePaulski laat het even schieten [red.].
![]() |
Na een uur met tamelijk saaie vader-dochter vakantievideo’s kantelt het beeld subtiel, om je met een brok in de keel achter te laten in een montageclimax op de dansvloer. De korte coda erachteraan is dan overbodig.
Die Iraanse staatsrepressie valt nog best mee, als je het deze Afghaanse vluchtelingen vraagt. Hoofdrolspeler Pouria Rahimi Sam haalt maximaal effect uit minimaal spel. Als Iraanse superheld belandt hij in moreel troebel water wanneer meerdere levens op het spel staan en zijn eigen (wan)hoop opspeelt.
Duel op de vrijmarkt voor een euro maakt me toch weer benieuwd wat Spielberg de laatste decennia uitspookt. The Fabelmans! Niet sinds E.T. kwam Spielberg’s talent en sentimentele inborst zo tot zijn recht als bij deze ode aan de (film)kunst en zijn familie.
Misschien hielp de trip met JB naar Helsinki, want deze Kaurismäki viel helemaal goed. Twee herfstblaadjes die door gure wind om elkaar heen dwarrelen in de tijdloze wereld van de Finse veteraan. Waarbij je hoopt dat deze sombere karakters door de warme beelden en nostalgische muziek bij elkaar worden gebracht.
Dispensatiefilm uit 2022 vanwege een voor mij mager 2023. Met dank aan tip van Hoyte van H. Heerlijk visuele branie met over-the-top shakespeareaanse actie. Begaafde charismatische acteurs en een Costa Gavras-appel die niet ver van de boom filmt.
Een bescheiden film die groot familieleed behapbaar maakt, met een niet zo vaak getoond en overtuigend slachtoffer-perspectief. Het debuut van actrice Zelda Samson -als de twaalf jarige Dalva- is indrukwekkend door de naïve trots en kwetsbaarheid die ze uitstraalt.
7. asteroid city (Wes Anderson, USA)Nu is het toch wel klaar, zou je denken. Maar met zijn leukste sinds The Darjeeling Limited pakt Wes me dit jaar toch in. In het piepkleine decor van een woestijngat / UFO landingsplaats concurreren whizzkids op eigenzinnigheid met de volwassenen, die voluit somberen over alle gemiste kansen in het leven.
Deze melancholische en grappige film toont hoe elke familiegeschiedenis door de tijd gevormd en bijzonder is. Breekt op frisse wijze de vierde wand.
Mag je in tijden van #metoo de focus leggen op een vermeend vrouwelijk machtsmisbruik? Wellicht is dat ultieme emancipatie. Field gaat het om de fragiele balans tussen macht en eigen belang. Het evenwicht daarin verliezen blijkt erg menselijk.
Weinig subtiel misschien: een gewetenloze dictator als vampier. Maar ook heerlijk vilein, droogkomisch, excentriek, felliniesque en bloeddorstig. Er is niets subtiels aan de hebberige, ijdele autocraten op deze aardkloot.
De film knalt weg als een spectaculaire vuurpijl en ontspoort vervolgens in een wirwar van sappige begin-van-Hollywood anekdoten. Chazelle probeert alles aan elkaar te knopen via een verhaal van tomeloze ambities. Maar wat is de samenhang, met wie leef je mee en waarom zit je hiervoor drie uur in een donkere zaal?
Existentieel gebabbel is misschien cute in de originele stripalbums, maar in deze speelfilm is het potsierlijk. "Trust no one, stick to the plan". De obsessie voor 80s popbands kenden we al van Patrick Bateman en Baby Driver. The Killer's klinische revengeplot is gewoon niet zo boeiend.
Ook Wheatley's schoorsteen moet roken. Helaas hield hij zich schijnbaar keurig aan het script in een genre dat echt over-the-top moet. Niet geprofiteerd van zijn dwarse geest, ondanks een paar leuke set pieces met helikopterwieken, megalodons en een prima Jason Stateman.
Leuke Netflix deal: vier shorts van Roald Dahl. Een continue voice-over in beeld met emotieloze dictie is a bit too much. Maar Henry Sugar is een favoriet jeugdboek, van toen ik voor het laatst in het bovennatuurlijke wilde geloven. Helaas zijn pogingen tot levitatie en blinde kaarten lezen destijds jammerlijk gestrand.
☆.) Varieté (1925, Ewald André Dupont) [...]
Deze driehoeksverhouding in de trapeze houdt je bij de les, terwijl je mag smullen van de vrolijke en spectaculaire camera experimenten van die losse jaren twintig.
De gangsters Bogart en Cagney lopen na een gewelddadige klus hun muziekclub binnen, en je hart breekt. Cagney’s liefje is onbereikbaar geworden, the only way is down. Fijne double bill in EYE met Angels with Dirty Faces.
Subtiel en melodramatisch meesterwerk met aanstekelijk acteerwerk. In de sfeervolle decors van het 19e-eeuwse theaterdistrict Boulevard du Crime zijn de kleurrijke karakters altijd in beweging. Verzetsmensen uit Parijs werkten mee aan deze indrukwekkende productie, die je voor altijd wint voor de kunst van het mime-spel.
Een bijna vergeten neorealistische parel werd even zichtbaar dankzij het Lattuada-retrospectief in EYE. De gelaagde vertelling houdt zich verre van zwart-wit denken in een scène met soldaten en boerinnen tussen het koren, die zindert van spanning. Frisse beelden van deze vurig socialistische opmars in de 19e eeuw.
☆.) Pickup on South Street (1953, Samuel Fuller) [dvd]De dynamische camera in knisperend zwart en wit, een klassieke jazzy score en snappy dialogen compenseren het flinterdunne verhaal.
Hoe overleef ik mijn veeleisende (schoon)ouders, die eindeloos mijn gastvrijheid op de proef stellen? - Was getekend: Yasujirô Ozu.
Deze vroege Kubrick volgt twee verliezers die bij elkaar de liefde vinden. In een benauwend New York dreigt alles mis te lopen door een louche danslokaaluitbater. Met een memorabele achtervolging op en door een pakhuis vol mannequins.
Egoïstische angry young man, Laurence Harvey, gaat succesvol ten onder aan zijn eigen ambities en neemt Simone Signoret mee in zijn val. Slinks sijpelt die wrange boodschap binnen in de laatste melodramatische scènes.
Speelse komedie à la Dirty Rotten Scoundrels waarin Ian Carmichael en Terry-Thomas het uitvechten over de mooie Janette Scott. Samen met Alistair Sim en andere fijne bijrollen worden de lessen van een masculiniteitsschool voor onzekere incels en beïnvloedbare jonge mannen uitgetest.
☆.) Accattone (1961, Pier Paolo Pasolini) [bluray]Franco Citti is onvergetelijk als Accattone: de klaploper, de pooier, de huilebalk, de bloedzuiger. Met zijn vrienden maakt hij een arme Romeinse buitenwijk onveilig. Dader of slachtoffer vraagt marxist Pasolini, in dit donkere portret van grote armoede.
Geestverwant van The Apartment waarin Hepburn's fladderende working girl Holly Golightly een diep verdwaalde vrouw is in een verraderlijk lichte rol. In een sprookjes-NYC weet George Peppard wellicht de existentialistische crisis te verjagen van deze geldbeluste socialite. Voor gestresste, online millennials.
Mijn oer-film waar de filmliefde lijkt te ontspringen. Fleming, Broccolli, Adam, Barry, Norman, Binder, Young, Connery, Andress en Wiseman vormen een magische mix. De formule is de eerste keer al in de roos. Met Honey Ryder kan ik eeuwig tussen de mangroven waden.
Professor Peter Wyngard is sceptisch over het bovennatuurlijke. Zijn vrouw Janet Blair is een stuk bevattelijker met alle gevolgen van dien. Met een echt creepy laatste half uur en een spannende finale op de campus.
Niet voor niets beroemd en berucht om de gigantische set pieces, productiekosten en sterperikelen. Desondanks weet de film ook te ontroeren dankzij het sterke spel van Elizabeth Taylor, Richard Burton en Rex Harrison.
Grappig coming of age drama uit Tsjechoslowakije waarin een dromerig joch als stations hulpje in een gehucht de ambigue wetten van liefde en oorlog leert kennen.
Vampierenklucht neemt de missie gelukkig bloedserieus en voelt nergens gedateerd door de waanzinnige set design van deze gotische fantasiewereld en Slocombe’s prachtige kleurenfotografie.
☆.) A Day at the Beach (1970, Simon Hesera) [netflix]Een hopeloze alcoholische schooier sleept zijn jonge 'nichtje' een dagje mee in zijn cynische zoektocht naar een plek op de wereld. Deze Engelse verfilming van Heere Heeresma’s novelle werd geschreven door Polanski. Het werkt wonderwel door de zuur-komische toon en de chemie tussen de hoofdrolspelers.
Jane Fonda, Donald Sutherland, Roy Scheider, Alan J. Pakula, Gordon Willis en Michael Chapman maken een van mijn dierbaarste New Hollywood thrillers. - “What's your bag, Klute? What do you like? Are you a talker? A button freak? Maybe you like to get your chest walked around with high heeled shoes.”
Florinda Bolkan heeft haast lucide dromen over haar opwindende buurvrouw. Nadat die omgebracht is, lopen droom, waan, lust en realiteit door elkaar in deze opvallend mooi geschoten giallo, met uitstekende support cast en een onvermijdelijke Morricone score.
Ouderwetse avonturenfilm met Peter O'Toole en Philippe Noiret vóór de camera, en Yates, Slocombe en Glen achter de camera. Mooie opnamen en een echte seventies antiheld in meerdere opzichten.
Shaft is een van de originele badasses en opereert in het kleurrijke, dynamische NYC van de jaren zeventig. Het prima detective verhaal wordt begeleid door muziek van Isaac Hayes, waarvan niet alleen het overbekende thema de moeite waard is.
Walter Matthau excelleert in een rol die hem op het lijf geschreven is. Als opportunist Charley berooft hij een bank. Wanneer dat geld van de maffia blijkt, moet hij op de vlucht al zijn gogme aanspreken om aan het noodlot te ontkomen. Grappig en gritty tegelijkertijd.
Nasty old John Huston steelt met veel genoegen de show van Nicholson, die al het bloed onder je nagels vandaan haalt als de blaséë en suited-up detective Jake Gittes. - "You know what happens to nosy fellas?"
☆.) The Parallax View (1974, Alan J. Pakula) [dvd]Niet de beste van de jaren zeventig paranoia thrillers, daarvoor is de plot te silly. Maar die sfeer, muziek en het ritme uit de periode zie je zelden nog. Niet in de laatste plaats dankzij het ijskoude, stijlvolle camerawerk van Gordon Willis.
Het hedonistische machismo van officier Vittorio Gassman is slechts een verbrokkelde schil op destructief zelfmedelijden. De Italiaanse trip met soldaat 'Ciccio' op zoek naar catharsis is sentimenteel, vrolijk en confronterend. En superieur aan Pacino's Oscar winnende remake.
Niet zo indringend als Costa Gavras' films, maar wel een effectieve paranoia thriller over de onmenselijke zelfgenoegzaamheid van een enge politiestaat in Griekenland. Met stijlvolle Euro-acteurs als Piccoli, Tognazzi en Adorf en een bijdrage van Morricone.
Tommy’s emotionele kern 'See me, feel me, touch me, heal me' is gegoten in een van-de-pot-gerukte rock opera. Uitbundig verfilmd door Ken Russell en gespeeld en gezongen door Oliver Reed, Ann Margret, Keith Moon, Tina Turner, Eric Clapton, Roger Daltry en Elton John! Wie wordt daar nou niet blij van?
Droge komedie waarin de progressieve (en wereldvreemde) Alison Steadman en Roger Sloman kamperen op een veldje in Engeland. Sloman de onuitstaanbare betweter en Steadman een naïeve zwever, die je (na 80 minuten kibbelen) beiden in je hart sluit. Uit een sterke tv-filmreeks van Leigh met aanraders als: Hard Labour en Abigail’s Party.
De intense woede over de achtergesteldheid van de Aboriginals maakt hoofdrolspeler Tommy Lewis goed voelbaar. Maar het bereidt je niet voor op de schokkende climax.
Een klasse apart op gebied van sets, beelden, dialogen, sound design, casting en world building. Maar de grootste ster is Sigourney Weaver, die als Ripley de lat gigantische hoog legt voor alle genre-acteurs na haar.
☆.) Un Mauvais Fils (1980, Claude Sautet) [netflix]De vroeg gestorven Patrick Dewaere in een van zijn mooie rollen. Hij re-integreert na een druggerelateerde gevangenisstraf in de VS en zoekt naar zijn plek. Het hart van de film vormt zijn moeizame relatie met zijn vader Yves Robert. Over de zwaarte en kracht van vergiffenis.
Eén quote doet deze droogkloterige film ernstig tekort, desalniettemin...
- David St. Hubbins: "He died in a bizarre gardening accident..."
- Nigel Tufnel: "Authorities said... best leave it... unsolved."
De FBI als white saviours? Deze heftige thriller met fijne cast (wat was Dafoe nog een broekie) gaat er redelijk vol in met zijn witte engnekken. Een lekker momentje voor Hackman wanneer hij Rookers ballen eraf draait.
Vóór Amélie was er al dit meesterwerkje. Een apocalyptisch sprookje waarin liefde het wint van een sardonische slager. Met een fantasierijke vibe die aan Terry Gilliam's Brazil doet denken.
Een magische Audrey Tautou in een ongegeneerd verliefde ode aan Parijs, naastenliefde en over-verzadigde kleuren. Noodzakelijk in deze ondoordacht onverdraagzame tijden.
Top 2023 - VW, LePaulski en JB's terugblik naar het beste en het slechtste dat 2023 ons bracht.
Top 2009 - VW, LePaulski en JB's terugblik naar het beste en het slechtste dat 2009 ons bracht.